Tecrübenin nasıl kazanılacağı ile ilgili birçok beylik söz vardır... Örneğin, insanın hayatında yediği kazıkların bir bileşkesi olduğu veya başkalarının yaşadığı olayların kendi hayatımıza asla uygulanamayacak kısımları olarak kabul edildiğini az çok hepimiz duymuşuzdur.
Konu ile ilgili duyduğum en anlamlı söz, nerede veya kimden duyduğumu hatırlamasam da, şu dur: ''Tecrübe insanın başına gelen şeyler değil, başına gelenlerden çıkardığı sonuçtur.'' Birisinin tecrübeden bahsettiğini duyduğum zaman, ilk olarak bu söz aklıma gelir. Onun deneyimini hemen bu sözün süzgecinden geçiririm. Gerçekten, çoğumuz birşeyin başımıza gelmesini, artık o şeyin bizim tanıdıklığımıza girmiş olması için yeterli sayarız. Belki bunun için tekrar tekrar aynı hataları yapar dururuz ve başımıza aynı felaketin gelmesini ne kadar şanssız olmamıza bağlarız.
Bir sorunla karşılaşan insanların çok büyük bir çoğunluğundan şöyle bir söz duymuşsunuzdur: "Bunun böyle olacağını ben biliyordum zaten'' veya ''Ben önceden söylemiştim.'' Peki herşeyi bu kadar önceden kestirebilme yeteneğimiz var da neden aynı duvara defalarca toslamaya devam ediyoruz? Daha da önemlisi neden aynı başarısızlıkları ''olsun en azından bir tecrübe oldu'' ile geçiştiriyoruz.
Bu soruya bir cevabım olacak elbette yarın?